ఒక చిన్న మాట 17 : (05 ఆగస్టు 15)

కాలం మారుతున్న కొద్ది పెద్దవాళ్ళంటే చిన్న వాళ్ళకి అమర్యాద ,హేళన ,చులకన భావం పెరుగుతూ వస్తున్నాయి . ఒక్క సారి ఆలోచించండి వారు మనం ఈ స్థితికి రావటం కోసం ,ఎంత శ్రమ ఉంటారో ,ఎన్ని ఇబ్బందులను ఓర్చుకుని ఉంటారో !  వాళ్ళకి ఆ ఇబ్బందులు ,ఒడి దుడుకులు పెద్ద కష్టమేమీ కాదు , అవి వారిని భాదించలేదు కూడా కారణం వారు పడే ప్రతి చిన్న కష్టం , శ్రమ మన సుఖం సంతోషాల కోసమే . వాళ్ళ ఆనందాన్ని మనలో చూసుకుని మురిసిపోతుంటారు అది మన తల్లి దండ్రులు అయినా . తాతా నాయనమ్మలు , పిన్ని బాబాయిలు , పెద్దమ్మ ,పెద్దనాన్న లైనా , అత్తమ్మ్ -మావయ్యలు అయినా ప్రతీ వారితోటి మనకున్నది బంధం ,అను భందాలే తప్ప అవసరాలు కాదు . అవసరం ఉన్నంత వరకు ఒక లాగా , అవసరం లేకపోతె మరోలాగా మన చుట్టాలతోటో , మన సన్నిహితుల తోటో , మన మంచి కోరుకునే వాళ్ళ తోటో  అది ఎవరితోటి అయిన మనం దేశం ,మన కుటుంభం నుంచి నేర్చుకున్న సంస్కారాన్ని దురహంకారం తోటి దూరం చేసుకోకూడదు . పెద్ద వాళ్ళు అంటే మన వాళ్ళు అయినా ,పరాయి వాళ్ళు అయినా మన దగ్గర ఉన్నంత సేపు మనం గౌరవంగా , మర్యాదగా నడుచుకోవాలి . పెద్దవాళ్ళు పెద్దరికం గానే మాట్లాడుతారు , మనకు హితం చెప్పటానికే చూస్తారు అంతమాత్రం చేత వాళ్లతో మనం చెప్పిచ్చుకునేది ఏంటి అనో , మనకూ అన్నీ తెలుసనో పట్టింపు లేనట్టు ప్రవర్తించ కూడదు . మనకు ఎంత తెలిసినా ,ఎంత ఎదిగినా మనం వాళ్ళకన్నా తక్కువే , మనం వాళ్ళ ముందు చిన్నవాళ్ళమే . అందుకే అంటారు పెద్దలు చెప్పే మాట సద్దన్నం మూట అని కాబట్టి పెద్దలను గౌరవించండి . వారిని ఆరాదించడి